Everything will going to be alright, InshaAllah...

Angah dah ada balik umah walaupun cuma sekejap hari khamis lepas.
Adikku Mutalib dah selesai menduduki UPSR.
Ayah dah kurang meragam.
Mak semakin ceria walaupun asyik mengadu letih, penat berdiri mengajar kat sekolah, memasak..
Pagi Ahad 3 Oktober lepas Subuh dengar mak ngan ayah borak2; rasa bahagia!
walaupun tak dapat tangkap sangat butir bicara mak ngan ayah, tapi terdengar-dengar suara mak ngan ayah saling berbalas, buat saya tenang!
Alhamdulillah...
Hujung minggu yang sekejap di rumah, tak putus-putus rumah dikunjungi tetamu yang datang mahu melawat ayah.
Sekejap-sekejap kluar masuk dapur buat air, hidangkan kuih.
Bila kluar menatang dulang berisi air, pasti akan disergah soalan-soalan berikut:
-ni yang nombor berapa?
-ni akak ke adik?
-belaja kat mana?
bila mak jawab dah keje...
-keje kat mana?
-dah berapa lama keje?
-keje jadi ape?
and ayat last yang selalu kluar adelah
"dah tak lama lagi la ni nak makan nasi minyak~"
wah, senangnyer cakap yer...
Bila tetamu dah balik, mak tanya betul-betul, ayah pulak memandang lama mendapatkan kepastian.
Saya tak tahu nak jawab ape.
Yang boleh saya cakap, tunggu je la mak...hehe
Saya faham perasaan mak & ayah bila dah selalu sangat diasak soalan-soalan sedemikian.
Alhamdulillah, saya tak nampak mak & ayah seperti memaksa.
Yang penting, kehidupan saya terurus dengan baik..
Saye pulak yang tiba-tiba risau. How?